Schaamhaar - 29 maart 2008
Ik zit eraan te denken om mijn schaamhaar weg te halen. Ik weet het, het gaat nergens over maar ik deel het toch even. Ik ben het zat. Tijdens het douchen zit ik mij regelmatig ter verwonderen over die zwarte bos krullen tussen navel en bijbal. Dik, woelig kroeshaar, zonder bewezen functie. En de laatste tijd erger me ik eraan.

Hoe anders was het toen ik jong was. Destijds was de groei van haar rondom het geslachtsdeel een obsessie. Urenlang inspecteerde ik de schaamstreek op de eerste tekenen van volwassenheid. De verhalen deden de ronde op het schoolplein dat het hebben van schaamhaar gepaard ging met ongekende populariteit. Wij, en dat waren de jongens van groep 8, waren overtuigd dat de meiden alleen interesse hadden in jongens die ‘er al haar op hadden’. Niet dat wij het hen ooit zouden laten zien, dat soort grappen bewaarden we voor later. Daar was de studententijd voor. Het ging ons nu vooral om de reputatie. Je stelde je zo voor dat je op een dag het schoolplein opliep, trots en zelfverzekerd omdat er harig bewijs was van je mannelijkheid. En dat dan de meiden ineens geïnteresseerd naar je keken, zo van : ‘die Dirk Jan, da’s toch eigenlijk best wel een stoere vent’. En natuurlijk komt Carmen, het mooiste meisje van het universum, ineens op je af en vraagt of je op haar feestje komt. En dat allemaal omdat jouw haar harder groeide dan die van je klasgenoten.

Ik denk dat ik eerst de schaar hanteer. Zegmaar ‘voor het grove werk’. Voorzichtigheid is geboden, een verkeerde beweging is mogelijk fataal. Daarna inzepen en Mach 3 van Gilette haar werk laten doen. Afspoelen en daarna het putje leegscheppen. Moet in een kwartiertje te doen zijn.

Uit betrouwbare bron heb ik begrepen dat het scheren van het schaamhaar een eenrichtingsweg is. Eenmaal die weg ingeslagen en je kunt niet meer terug. Dat komt omdat terugkomend schaamhaar ontzettend prikt. Het schijnt dat bij elke stap die je doet, honderden haarpunten in je lies prikken. Alsof je op een speldenkussen gaat zitten. Zeer onplezierig. De blikken van je collega’s op werk, wanneer je ineenkrimpt bij elke stap die je zet… liever niet.

Ik denk dat ik mijn squashvrienden vooraf moet vertellen van mijn naaktheid. Dit zal ik uitleggen voor de vrouwen: Het is niet zo dat mannen tijdens het douchen aandachtig elkaar ’s geslachtsdeel aan het bestuderen zijn, maar wanneer je ineens haarloos de douche binnenstapt kan dat leiden tot vervelende confrontaties. Dan moet je denken aan gesprekken als: ‘Zo, ik zie dat jij druk geweest bent van ’t weekend. Heb je ook je reet laten waxen?’ Of ‘Kon je je piemel niet meer vinden ofzo?’ En je staat natuurlijk nooit alleen onder de douchjes, dus staan 8 paar mannen gebiologeerd naar je geslachtsdeel te kijken. Kan je wat onzeker van worden.

Goed, het is dus allemaal niet zo eenvoudig. Ik denk dat ik begin met een plukje.


corina - 29 maart 2008
Ik heb het squashcentrum vast even gebeld voor je, ze zijn gewaarschuwd. Er worden flyers uitgedeeld en waarschuwingsborden zullen worden opgehangen in de kleedkamers....Dan weten de mensen wat ze kunnen verwachten! Misschien is een toupet voor bepaalde ' publieke' gelegenheden nog een idee?


gekke oma Belgie - 29 maart 2008
Zelfs deze gekke ouwe oma vind je schrijfstijl etc.nog steeds SUUUUUUPERGOEEEEED.Om niet te schrijven ONGEEVENAARD.
'n Groet vanuit "Belgenland"



Zusje - 31 maart 2008
Hoi Broertje
Mmmm...ik ben er nog over aan het nadenken of ik mij moet schamen voor jouw schaam verhaal of niet.
In elk geval is het leuk weer een creatieve noot op je site te lezen.


Prlwytskovsky - 5 april 2008
Dat schaamhaar biedt houvast aan de bedmijten die 's nachts over je heen lopen en nu op zoek gaan naar een andere wereld: je hoofdhuid.
Het is even een weet.


Diana de Vries - 6 februari 2008
Hoi Dirk Jan!
Ik lees sinds kort je blogs. Je hebt echt talent. Je stelt je echter wel heel kwetsbaar op en hebt veel lef om zulke persoonlijke zaken te bespreken. Nu weet echter wel iedereen dat jij er warmpjes bij loopt. Succes met je plukje!



Alex - 24 juni 2008
Hallo DirkJan,

Mocht je mail op het adres dat ik via deze site gevonden heb niet (vaak) meer lezen, ik heb je een mailtje gestuurd naar aanleiding van je verhalen over Bonaire (helemaal fantastisch overigens..). Ik hoor graag van je of je iets voor me kunt betekenen!

Grtz,

Alex


Plaats een reactie
Naam:
Code: Vul deze 4 cijfers in bij Code.
Reactie: