Discoavond - 23 oktober 2004
De Discoavond begint voor haar op maandagmiddag, wanneer ze zich op de bank laat ploffen en de TV aanklikt. In haar ene hand de afstandsbediening en
in haar andere hand de Yes! Ze kijkt met een oog naar de clips op TMF en leest met het andere oog een artikel over vaginale spoelingen.

Zijn discoavond begint donderdagavond bij de kledingwinkel waar een flitsend bloesje wordt gekocht, een bloesje met gerafelde randjes en lichtgevende knopen.

Vijf dagen en honderden uren clips verder kent zij van de meeste nummers de melodie, de woorden en de danspasjes. Ze heeft stiekem al geoefend voor de spiegel, toen ze zeker wist dat haar broertje naar voetbaltraining was.

‘s Zaterdags gaat bij hem rond 9 uur de bel. Zijn maten staan op de stoep met enkele treetjes bier. Ze ploffen op de bank en zetten de TV wat harder. Sterke verhalen gaan, net als het bier, van hand tot hand. Als je de verhalen zou geloven dan hebben we hier te maken met Supermannen met Superpiemels die menig vrouwen Supergenot heeft gebracht.

Ze strijkt haar shirtje strak over haar, met wattengevulde BHtje. Het haar is gewassen, geföhnd, gekamd, gewaxd, gehaarlakt, nogmaals gekamd, ge-just-out-of-bed en afgemaakt met een toefje glittertjes. Haar wimpers, oogleden, gezicht en andere lichaamsdelen krijgen eenzelfde behandeling. Haar vriendinnen wachten beneden op haar.

Het bier is in de man. Na het draaien van enkele adrenaline verhogende schreeuwnummers zijn de mannen klaar om eropuit te trekken. Eerst de rondgang met de deospray. Het motto is, beter teveel dan te weinig. De reclame is een leugen, maar ze willen het niet geloven. Hij stinkt, net als al zijn vrienden, naar teveel Axe.

Zij loopt tussen haar twee vriendinnen in, door de stad. Ze giebelen alledrie. Ze giebelen meer om de spanning van vanavond dan om het sterke verhaal van de vriendin aan de linkerarm. Ze gaan eerst naar een ijstent om een chocolade-ijs-combi naar binnen te slaan. Zij is 10 kilo te zwaar. Haar navelpiercing steekt verdacht veel naar voren.

Hij groet de uitsmijter die hem koel opneemt. De barkeeper schenkt hun bier en tequila. Moed wordt ingedronken. Op een avond als deze moet gescoord worden. Het bloesje knelt in de nek en om de armen. Zijn figuur komt goed uit. Hij gaat strategisch aan de rand van de dansvloer staan. Onder een spotje. Zijn maten staan om hem heen.

Zij heeft net genoeg geld om haar jas af te geven en twee muntjes te kopen. Ze vliegt eerst de WC in om wat reparatiewerkzaamheden uit te voeren. Het schoudertasje is haar EHBO koffer, een Eerste Hulp Bij Opmaken. Haar vriendinnen staan naast haar. Zij verven hun lippen. De WC’s zijn smerig dus gaat ze de hele avond niet naar de WC.

Zijn ogen scannen de dansvloer. Hij heeft een denkbeeldig raster over de dansvloer gelegd en de vakken genummerd. In vak 4 staan drie meisjes te dansen. Het middelste meisje lijkt hem wel wat. Grote borsten en rode lippen. Ze oogt gewillig. Hij doet zijn armen over elkaar en drukt zijn spierballen wat verder omhoog. Hij vraagt zich af hoe hij met haar aan de praat komt.

Zij merkt dat hij naar haar zit te kijken waardoor ze nog uitbundiger danst op de discobeat. Haar armen slingeren door de lucht en haar benen vliegen over de dansvloer. Ze zweet rivieren. Haar vriendin schreeuwt wat in haar oor. Ze verstaat het niet maar giebelt hard alsof het heel grappig was. Gelukkig giebelt haar vriendin terug. Ze vraagt zich af hoe ze met hem aan de praat komt.

Hij besluit een uitzondering te maken op de regel dat mannen niet dansen. Hij vraagt zijn maten om mee te gaan dansen. Deze kijken vreemd op maar volgen hem (overal). Hij loopt op haar af.

Zij besluit via hem naar de WC te gaan en mobiliseert haar vriendinnen om de EHBOkoffer te gaan gebruiken. Ze loopt zijn richting op en ziet hem op haar afkomen, gevolg door 5 vrienden.

Hij ziet haar op zich afkomen en schrikt. Het simpele plan loopt mis. Teruglopen kan nu niet, teveel om uit te leggen, te opzichtig. En dus loopt hij door, naar vak 4 van het denkbeeldige raster.

Zij loopt langs hem heen en ruikt even aan zijn kleren. Axe. Zijn vrienden ruiken naar hetzelfde. Van dichtbij lijkt hij minder groot. Zijn ogen zijn mooi blauw. Ze tintelt.

Hij staat op de dansvloer. Zijn bewegingen zijn houterig en ongemakkelijk. Hij kent het nummer niet. Niet zijn smaak. Hij wil terug naar zijn plekje onder de spot maar hij moet zolang dit nummer duurt op de dansvloer blijven staan. Hij zweet en is blij om de Axe.

De vriendinnen willen ergens anders heen. Zij wil blijven maar vertelt niet waarom. Ze verliest de discussie en even later staan ze buiten in de kou. Daar kijkt ze over haar schouders en ziet nog net een glimp van hem. Hij staat onder de spot en heeft zweetplekken onder zijn armen. Hij kijkt haar recht in de ogen.

Hij haast zich van de dansvloer af zodra het nummer is geëindigd en zoekt zijn plek op onder de spot. Raster vier wordt nu bezet door twee vrouwen van middelbare leeftijd. Bah. Het meisje met de grote borsten en rode lippen is nergens te bekennen. Hij draait zich om en vangt een glimp op van haar. Ze staat buiten en kijkt hem recht in de ogen.

Ik zit aan de bar en kijk mijn ogen uit.

Deze column is in januari 2005 geplaatst op www.columnx.nl



roy perkash - 20 februari 2005
eindlijk een talent


gilbert - 29 april 2005
dsv


Plaats een reactie
Naam:
Code: Vul deze 4 cijfers in bij Code.
Reactie: