Groningen - 11 oktober 2009
Groningen was een soort van impulsieve keus. Ik stond voor de ticketautomaat van de NS. Een rijtje plaatsnamen verscheen rechts in beeld. Ter inspiratie, vermoed ik. Ik koos Groningen want daar woonde een scharrel en het leek mij goed om op zondagmiddag dicht bij een scharrel te zijn. Ik zat mij namelijk stierlijk te vervelen.

In mijn studiejaren ging ik regelmatig met de trein naar nergens en weer terug. Dikke rugzak met boeken bij me en maar blokken. Stond ik op station Geleen, stapte ik aan de andere kant weer in en liet mij weer naar Zwolle rijden. Ik kon altijd goed werken in de trein, eigenlijk nergens behalve in de trein. Zodoende.
Het had iets moois moeten worden. Laptop op schoot, poëzie in mijn hoofd en het tikken van mijn handen over het toetsenbord. De derde column af voor station Assen. Toen opende ik de deur van de coupé. De zondagmiddag in de intercity Groningen was als de zaterdagmiddag in Ikea Duiven. Teveel mensen van het type dat ik maar in kleine porties kon hebben. In dit geval: bloedmooie dispuutmeisjes. De enige beschikbare plek was naast een roze polo met opstaande kraag. Bij het uitklappen van mijn immense laptop stoot ik hard tegen haar knie. Ze schreeuwt het uit. Bier, de vorige avond in serieuze hoeveelheden geconsumeerd, vond zich terstond een weg naar buiten langs miljoenen poriën. Die geur deed mij nog veel meer zweten, o hoe vicieus. Het d-meisje hanneste wat met de hendel van het raam maar stopte toen ze zag dat het regende. Ze ging nog verder van mij af zitten. Ik zat de rest van de reis doodstil en met ingehouden adem.
Van alle dagen van het jaar had ik natuurlijk net die van de Groningse 4 mile gekozen. Ook dit jaar deden er weer vele miljoenen hardlopers mee en een veelvoud daarvan was gekomen om aan te moedigen.
De trein terug zat vol met hardlopers van de 4 mile, hun zweet nog duidelijk ruikbaar in de overvolle coupé. En ergens tussen Assen en Beilen bedacht ik nooit meer naar Groningen te gaan met de trein. Nou, misschien alleen om de scharrel nog eens te zien.



Er zijn nog geen reacties op dit verhaal.

Plaats een reactie
Naam:
Code: Vul deze 4 cijfers in bij Code.
Reactie: